Treść głównego artykułu

Abstrakt

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie i omówienie specyficznego modelu samopodobieństwa cyklicznej praktycznej nauki gry na fortepianie w kształceniu nauczycieli muzyki. W tym celu do pedagogiki fortepianu wdrożono spiralny, hierarchiczny model rozwoju oparty na ujęciu Brunera (1960/1977) i Kraler & Schratz (2012) a dydaktycznie sprecyzowanego przez Bluma (2019). Wyniki badań zostaną wykorzystane do opracowania środków dla nauczania praktycznego fortepianu w kontekście wstępnego kształcenia nauczycieli muzyki. Z tego wynikają innowacyjne, długoterminowe perspektywy dla specyficznej roli i funkcji „praktycznego fortepianu” w ramach dalszego rozwoju i profesjonalizacji kształcenia nauczycieli muzyki.

Słowa kluczowe

fortepian pedagogika fortepianu praktyka fortepianowa profesjonalizacja kształcenie nauczycieli muzyki

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Blum, R. (2022). Praktyka fortepianowa w kształceniu nauczycieli muzyki: . Forum Oświatowe, 34(1(67), 137-151. https://doi.org/10.34862/fo.2022.10

Referencje

  1. Bialek, W. (2012). Schulpraktisches Klavierspiel. Dissertation. Wißner.
  2. Blum, R. (2019). Künstlerisch-musikpädagogische Persönlichkeitsentwicklung und Schulpraktisches Klavierspiel. In R. Blum & J. Steiner (Eds.), Klavierpraxis im Fokus des modernen Musikunterrichts (pp. 25–45). Waxmann.
  3. Bruner, J. S. (1977). The process of education. HUP.
  4. Busch, B. & Metzger, B. (2016). Inhalte des Instrumentalunterrichts. In B. Busch, E., Altenmüller & M. Dartsch (Eds.), Grundwissen Instrumentalpädagogik. Ein Wegweiser für Studium und Beruf (pp. 232–254). Breitkopf & Härtel.
  5. Ernst, A. (2012). Lehren und Lernen im Instrumentalunterricht. Schott.
  6. Gellrich, M. (1993). Üben. In C. Richter (Ed.), Band 2 Instrumental- und Vokalpädagogik 1: Grundlagen (pp. 444–450). Bärenreiter.
  7. Kraler, C. & Schratz, M. (2012). From Best Practice to Next Practice: A Shift through Research- Based Teacher Education. Reflecting Education, 12, 88–125.
  8. Kruse-Weber, S. (2005). Klavierpädagogik im ersten Drittel des 20. Jahrhunderts. Lang.
  9. Mahlert, U. (2011). Methoden im Instrumental- und Vokalunterricht. Schott.
  10. Martienssen, C. A. (1987). Schöpferischer Klavierunterricht. Breitkopf & Härtel.
  11. Miller, G. A. (1956). The Magical Number Seven, Plus or Minus Two. Psychological Review, 63, 81–97.
  12. Mitteilungsblatt, Nr. 48/2021. Universität Mozarteum Salzburg. https://www.uni-mozarteum.at/apps/hp/sr/sr_doc.php?nr=5966
  13. Schratz, M., Agostini, E. & Risse, E. (2018). Lernseits denken – erfolgreich unterrichten. AOL.
  14. Steiner, J. (2012). Klavierpraxis im Musikunterricht. Analysen zum Musizieren in Schulklassen. Dissertation. Wißner.
  15. Strauss, A. L. & Corbin, J. M. (2010). Grounded Theory. Grundlagen qualitativer Sozialforschung. Beltz.
  16. Varró, M. (1958). Der lebendige Klavierunterricht. Simrock.
  17. Vom Stein, P. (2019). Zurück in die Zukunft. Historische und aktuelle Perspektiven für den Klavierunterricht. In R. Blum & J. Steiner (Eds.), Klavierpraxis im Fokus des modernen Musikunterrichts (pp. 11–23). Waxmann.
  18. Whitehead, A. N. (1967). The aims of education. Free Press