Treść głównego artykułu

Abstrakt

Prezentowany tekst zmierza do opisania istotnych zagadnień społeczeństwa samorealizującego. Istotne dla autora było ukazanie specyfiki kultury współczesnej zwanej terapeutyczną i uchwycenie kilku znaczących momentów kultury indywidualizmu. Wychodząc z twórczości późnego Foucault autor śledzi wyłanianie się imperatywu naszych czasów, by „brać odpowiedzialność za własną autokreację”. Obok genealogii kultury indywidualizmu tekst zmierza również w kierunku ukazania możliwości wykorzystania humanistycznej technologii podmiotu w postaci rozwijanej przez Kena Wilbera koncepcji Integralnej Praktyki Życiowej jako podstawy teoretycznej w poszukiwaniach współczesnych andragogów. W końcowej części tekstu autor wskazuje na ważny trop w śledzeniu pedagogicznego dyskursu psychologii humanistycznej oraz fenomen zawłaszczania języka psychologii humanistycznej przez dyskurs zarządzania zasobami ludzkimi.

Słowa kluczowe

integralna praktyka życiowa kultura terapeutyczna pedagogiczny dyskurs psychologii humanistycznej techniki siebie

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Marzec, J. (1). Duchowość, tożsamość i edukacja. Forum Oświatowe, 24(2(47), 61-78. Pobrano z https://forumoswiatowe.pl/index.php/czasopismo/article/view/15

Referencje

  1. Alheit, P. (2002). “Podwójne oblicze” całożyciowego uczenia się: dwie analityczne perspektywy “cichej rewolucji”. Teraźniejszość-Człowiek-Edukacja, 2(18), 55-78.
  2. Armstrong, M. (2007). Zarządzanie ludźmi. Praktyczny przewodnik dla menedżerów liniowych. Poznań: Dom Wydawniczy rebis.
  3. Barker, C. (2005). Studia kulturowe: Teoria i praktyka. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  4. Bauer, W. (2004). Tożsamość i przemiany społeczne : przegląd teoretycznych stanowisk. Teraźniejszość-Człowiek Edukacja, 1(25), 7-25.
  5. Bauman, T. (Red.). (2004). Uczenie się jako przedsięwzięcie na całe życie. Kraków: Impuls.
  6. Bauman, Z. (2007). Płynna nowoczesność. Kraków: Wydawnictwo Literackie.
  7. Bauman, Z. (2008). Zindywidualizowane społeczeństwo. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
  8. Beck, U., Giddens, A. i Lash, S. (2009). Modernizacja refleksyjna. Warszawa.
  9. Fejes, A. (2009). Idee Michela Foucault w badaniach nad edukacją dorosłych i całożyciowym uczeniem się (na podstawie analizy czterech czasopism naukowych). Teraźniejszość-Człowiek-Edukacja, 3(47), 25-49.
  10. Foucault, M. (1993). Nadzorować i karać: narodziny więzienia. Warszawa: Aletheia.
  11. Foucault, M. (1995). Historia seksualności. Warszawa: Wydawnictwo Czytelnik.
  12. Foucault, M. (2000). Techniki siebie. Teraźniejszość-Człowiek-Edukacja, 2, 7-30
  13. Giddens, A. (2006). Nowoczesność i tożsamość : „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe pwn.
  14. Jacyno, M. (2007). Kultura indywidualizmu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe pwn.
  15. Jurgiel, A. (2006). Od nauczania do uczenia się, czyli współczesne konteksty rozumienia edukacji dorosłych. Teraźniejszość-Człowiek-Edukacja, 4, 25-36.
  16. Marzec, J. (2010). O samorealizacji w epoce instant. Teraźniejszość-Człowiek-Edukacja, 2, 23-34.
  17. Marzec, J. (2011). Ken Wilber- pasja rozwoju. Przegląd Pedagogiczny, 2, 25-36.
  18. Męczkowska-Christiansen, A. (2010). Neoliberalizm i edukacja ku nieodpowiedzialności. W: M. Lewartowska-Zychowicz, M. Szczepska-Pustkowska i A. Kożyczkowska (Red.), Przestrzenie teraźniejszości i jej społeczno-edukacyjne sensy. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
  19. Potulicka, E. (2010). Pytania o skutki neoliberalnej kultury i edukacji.-aspekt jednostkowy i społeczny, ars educandi, vii, 90-113.
  20. Rogers, C. (2002). Sposób bycia. Warszawa: Rebis.
  21. Sennett, R. (2006). Korozja charakteru. Warszawa: Muza.
  22. Sennett, R. (2010). Kultura nowego kapitalizmu. Warszawa: Muza.
  23. Szkudlarek, T. (2001). Ekonomia i moralność: przemieszczenia dyskursu edukacyjnego. Teraźniejszość-Człowiek Edukacja, nr specjalny, 165-191.
  24. Szkudlarek, T. (2008), Dyskursywna konstrukcja podmiotowości. („Puste znaczące” a pedagogika kultury). Forum Oświatowe, nr specjalny, 125-139.
  25. Taylor, C. (1996). Etyka autentyczności. Kraków: Znak.
  26. Tedder, M. i Biesta, G. (2009). Uczenie się bez nauczania? Potencjał i ograniczenia biograficznego uczenia się dorosłych. Teraźniejszość-Człowiek-Edukacja, 2(46), 19-33.
  27. Wilber, K. (1999). Jeden smak. Warszawa: Santorski & Co.
  28. Wilber, K. (2006). Integralna teoria wszystkiego. Poznań: Zysk i S-ka.
  29. Wilber, K. (2007). The Integral Vision. Boston & London: Shambhala.
  30. Wilber, K., Patten, T., Leonard, A. i Morelli, M. (2008). Integral Life Practice: A 21st-Century Blueprint for Physical Health, Emotional Balance, Mental Clarity, and Spiritual Awakening. Integral Books: Boston, London.