Treść głównego artykułu

Abstrakt



W artykule, analizujemy postrzeganie teorii Wygotskiego w literaturze pedagogicznej w norweskim kształceniu nauczycieli. Artykuł analizuje trzy szeroko stosowane podręczniki dla nauczycieli przedszkolnych w ramach pięcioletniego zintegrowanego programu studiów magisterskich pod kątem sposobu prezentacji i rozpowszechniania w literaturze prac Wygotskiego. Pomimo że idee Wygotskiego stanowią ważne ramy odniesienia dla myśli pedagogicznych w podręcznikach, badania wskazują, że teoria Wygotskiego jest przedstawiona tam w sposób fragmentaryczny i jest w znacznym stopniu oderwana od kontekstu społecznego i naukowego w którym powstawała. W artykule argumentowano, że tendencja do interpretowania teorii Wygotskiego w próżni kulturowej i historycznej stanowi ukryty potencjał zastosowania idei Vygotsky'ego w obecnej debacie edukacyjnej. W artykule argumentowano, że tendencja do interpretowania teorii Wygotskiego w próżni kulturowej i historycznej stanowi ukryty potencjał do wykorzystania idei Wygotskiego w aktualnej debacie edukacyjnej.

Słowa kluczowe

Wygotski postrzeganie teorii Wygotskiego teoria socjokulturowa podręczniki kształcenie nauczycieli

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Faldet, A.-C., & Skrefsrud, T. A. (2021). Postrzeganie Wygotskiego w literaturze pedagogicznej w norweskim kształceniu nauczycieli. Forum Oświatowe, 32(2(64), 11-27. https://doi.org/10.34862/fo.2020.2.0

Referencje

  1. Baker, C. & Wright, W. E. (2017). Foundations of bilingual education and bilingualism (6th ed.). Blue Ridge Summit, PA, USA: Multilingual Matters.
  2. Biesta, G. (2007). Why “what works” won’t work: Evidence-based practice and the democratic deficit in educational research. Educational Theory, 57(1), 1–22.
  3. Biesta, G. (2010). Why “what works” still won’t work: From evidence-based education to value-based education. Studies in Philosophy and Education, 29, 491–503.
  4. Biesta, G. (2013). The beautiful risk of education. London: Paradigm Publishers.
  5. Blanck, G. (1990). The man and his cause. In L. C. Moll (Ed.), Vygotsky and education (pp. 31–58). Cambridge: Cambridge University Press.
  6. Bruner, J. (1987). Prologue to the English edition. In R. W. Rieber & A. S. Carton (Eds.), The collected works of L. S. Vygotsky. Volume 1: Problems of general psychology, including the volume ‘Thinking and speech’ (pp. 1–16). New York: Plenum.
  7. Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2018). Qualitative inquiry and research design. Choosing among five approaches. London: SAGE Publications.
  8. Dafermos, M. (2016). Critical reflection on the reception of Vygotsky’s theory in the international academic communities. Cultural-Historical Psychology, 12(3), 27–46.
  9. De León, L. (2012). Models of models: Preservice teachers in a Vygotskian scaffold. The Educational Forum, 76(2), 144–157.
  10. Gadamer, H.-G. (2003). Om forståelsens sirkel. In I. H. Jordheim (Ed.), Utvalgte her-meneutiske skrifter (pp. 33–44). Oslo: Cappelen.
  11. Heidegger, M. (1996). Being and time. Albany, N.Y.: State University of New York Press. Imsen, G. (2020). Elevens verden. Innføring i pedagogisk psykologi. (6th ed.). Oslo: Universitetsforlaget.
  12. Kitchens, J. (2009). Situated pedagogy and the situationist international: Countering a pedagogy of placelessness. Educational Studies, 45(3), 240–261.
  13. Kjørup, S. (2009). Menneskevidenskaberne. Fredriksberg: Roskilde Universitetsforlag.
  14. Kozulin, A. (2004). Vygotsky’s theory in the classroom: Introduction. European Journal of Psychology of Education, XIX(1), 3–7.
  15. Kvernbekk, T. (2018). Evidensbasert praksis: Utvalgte kontroverser. Nordisk tidsskrift for pedagogikk & kritikk, 4, 136–153.
  16. Lave, J. & Wenger, E. (1991). Situated learning: Legitime peripheral participation. New York: Cambridge University Press.
  17. Lima, E. S. (1995). Vygotsky in the international scene: A brief overview. Anthropology and Education Quarterly, 26(4), 490–499.
  18. Manger, T., Lillejord, S., Nordahl, T. & Helland, T. (2013). Livet i skolen 1. Bergen: Fagbokforlaget.
  19. Oates, T. (2014). Why textbooks count. Cambridge: Cambridge Assessment.
  20. OECD. (2007). Evidence in education: Linking research and policy. Paris: OECD.
  21. Postholm, M. B. & Tiller, T. (Eds.). (2014). Profesjonsrettet pedagogikk 8–13. Oslo: Cappelen Damm.
  22. Said, E. W. (1983). The world, the text, and the critic. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press.
  23. Slavin, R. E. (2008). Perspectives on evidence-based research in education: What works? Issues in synthesizing educational program evaluations. Educational Researcher, 37(1), 5–14.
  24. The Norwegian Directorate for Education and Training. (2020). Læreplanverket for grunnskolen. Oslo: The Norwegian Directorate for Education and Training.
  25. van der Veer, R. & Yasnitsky, A. (2011). Vygotsky in English: What still needs to be done. Integrative Psychological and Behavioral Science, 45(475), 475–493. https://doi.org/10.1007/s12124-011-9172-9
  26. Vasileva, O. & Balyasnikova, N. (2019). (Re)Introducing Vygotsky’s thought: From historical overview to contemporary psychology. Frontiers in Psychology, 10(1515). https://doi.org/10.3389/fpsyg.2019.01515
  27. Vygotsky, L. S. (1962). Thought and language. Cambridge, MA: MIT Press. Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society. Cambridge, MA: Harvard University Press.
  28. Wertsch, J. V. (1991). Voices of the mind: Sociocultural approach to mediated action. Cambridge, MA: Harvard University Press.
  29. White, M.D., & Marsh, E.E. (2006). Content analysis: A flexible methodology. Library Trends55(1), 22–45.