Treść głównego artykułu

Abstrakt

Edukacja stała się jednym z pozornie wszechobecnych i wszechmocnych megaspektakli naszych czasów. Wiara w jej obietnice i potencjały nabrała w ostatnich dekadach niemal religijnego charakteru (ewangelia edukacyjna). Ze względu na przeceniany potencjał edukacji, problemy społeczne są coraz częściej rozwiązywane poprzez promowanie zwiększonej edukacji. Państwo nie tylko przenosi problemy społeczne do szkoły, ale także samo pedagoguje kwestie społeczne . Edukacja stała się lekarstwem niemal rozwiązaniem każdego problemu społecznego przy jednoczesnym wskazywaniu wszechobecnego kryzysu w edukacji. Reformy i innowacje rozwijają się wbrew (retorycznej) konstrukcji kryzysu edukacyjnego i porażki. To,
co uderza mnie w tym scenariuszu, to fakt, że otacza on dwie asymetryczne pozycje w edukacji, jako części tego samego obrazu. Edukacja oznacza w nim chorobę i remedium, porażkę, a zarazem rozwiązanie. Twierdzę, że badanie takich ontologicznie performatywnych struktur w edukacji jest pomocne w kontestowaniu przyjętych za oczywiste założeń dotyczących edukacji.

Słowa kluczowe

edukacja ewangelia edukacyjna margines społeczny kryzys edukacyjny potencjał edukacyjny

Szczegóły artykułu

Jak cytować
Tóth, T. (2021). Edukacja idzie w złym kierunku. Forum Oświatowe, 32(2(64), 29-51. https://doi.org/10.34862/fo.2020.2.1

Referencje

  1. Althusser, L. (1971). On the Reproduction of Capitalism: Ideology and Ideological State Apparatuses. London - New York: Verso.
  2. Biesta, G. (1998). Say You Want A Revolution... Suggestions For The Impossible Future Of Critical Pedagogy. Educational Theory, 48(4), 499–510.
  3. Biesta, G. (2009). Good education in an age of measurement: on the need to reconnect with the question of purpose in education. Educational Assessment, Evaluation and Accountability, 21(1), 33–46.
  4. Biesta, G. (2012). Giving Teaching Back to Education: Responding to the Disappearance of the Teacher. Phenomenology & Practice, 6(2), 35–49.
  5. Biesta, G. (2017). The Rediscovery of Teaching. London: Routledge.
  6. Biesta, G., & Säfström, C. A. (2011). A Manifesto for Education. Policy Futures in Education, 9(5), 540–547.
  7. Carusi, F. T. (2017). Why Bother Teaching? Despairing the Ethical Through Teaching that Does Not Follow. Studies in Philosophy and Education, 36(6), 633–645.
  8. Carusi, F. T. (2019). The ontological rhetorics of education policy: a non-instrumental theory. Journal of Education Policy, 1–21.
  9. Deacon, R., & Parker, B. (1995). Education as Subjection and Refusal: an elaboration on Foucault. Pedagogy, Culture and Society, 3(2), 109–122.
  10. Debord, G. (1967). The Society of the Spectacle. London: Rebel Press.
  11. Deleuze, G. (1969). The Logic of Sense. (Constantin V. Boundas, Ed.). London: The Athlone Press.
  12. Dunn, G. A., & McDonald, B. (2010). “Six Impossible Things before Breakfast.” In R. B. Davis (Ed.), Alice in Wonderland and Philosophy : Curiouser and Curiouser (pp. 61–78). New Jersey: John Wiley & Sons, Inc.
  13. Ferge, Zs. (2018, January). Erősödik az elosztás perverzitása - A szegények számára eltűnt a remény. [The perversity of distribution is intensifying - hope has disappeared for the poor] Vasárnapi Hírek.
  14. Ford, D. R. (2019). Pedagogy of the “Not”: Negation, Exodus, and Postdigital Temporal Regimes. Postdigital Science and Education, (1), 104–118.
  15. Foucault, M. (1982). The Subject and Power. Critical Inquiry, 8(4), 777–795.
  16. Gawlicz, K. (2009). Wrastanie w nierówność. Edukacja przedszkolna a odtwarzanie struktur dominacji i podporządkowania. In A. Męczkowska-Christiansen & P. Mikiewicz (Eds.), Idee – diagnozy – nadzieje: szkoła polska a idee równości (pp. 83–102). Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.
  17. Grubb, W. N., & Lazerson, M. (2006). The Globalization of Rhetoric and Practice: The Education Gospel and Vocationalism. In H. Lauder, P. Brown, J. Dillabough, & A. H. Halsey (Eds.), Education, Globalization and Social Change (pp. 298–308.). Oxford University Press.
  18. Howard, D. (2017). New Left Encounters with Marx.
  19. Hunt, P. (2009). Introduction. In P. Hunt (Ed.), Lewis Carroll: Alice’s Adventures in Wonderland and Through the Looking-Glass and What Alice Found There (pp. vi–xlii). Oxford & New York: Oxford University Press.
  20. Illich, I. (1984). Eco-Paedagogics and the Commons. In Education and Development (pp. 4–13). New York: Routledge.
  21. Invisible Committee, The. (2017). Now. n.p.: Ill Will Editions. Retrieved from: https://illwilleditions.noblogs.org/files/2018/02/Invisible-Committee-NOW-READ.pdf
  22. Jameson, F. (2004). The Politics of Utopia. New Left Review, 25(January-February).
  23. Kafka, F. (1925). The Trial. Oxford: Oxford World’s Classic.
  24. Kende, Á. (2018). A roma gyerekek méltányos oktatását segítő programok lehetőségei az oktatási egyenlőtlenségek rendszerében [Opportunities of programs promoting equitable education for Roma children in a system of educational inequalities]. Socio.Hu, 2018(1), 144–162.
  25. Kristeva, J. (1982). Powers of Horror: An Essay on Abjection. New York: Columbia University Press.
  26. Masschelein, J. (2011). Experimentum Scholae: The World Once More … But Not (Yet) Finished. Studies in Philosophy and Education, 30(5), 529–535.
  27. Masschelein, J., & Simons, M. (2013). In Defence of the School: A Public Issue. Leuven: E-ducation, Culture & Society Publishers.
  28. McCoy, C. N. R. (1954). The Logical and the Real in Political Theory: Plato, Aristotle, and Marx. The American Political Science Review, 48(4), 1058–1066.
  29. McMillan, C. (2012). Žižek and the Communist Strategy. Edinburgh: Edinburgh University Press.
  30. Silova, I. (2014). The Interplay of “Posts” in Comparative Education: Post–Socialism and Post–Colonialism after the Cold War. In L. Vega (Ed.), Empires, Post-Coloniality and Interculturality: New Challenges for Comparative Education (pp. 181–198). Rotterdam, Boston, Taipei: Sense Publishers.
  31. Silova, I., & Brehm, W. C. (2013). The shifting boundaries of teacher professionalism: Education privatization(s) in the post–socialist education space. In T. Seddon, J. Ozga, & J. Levin (Eds.), Educators, professionalism and politics: Global transitions, national spaces, and professional projects (pp. 55–74). New York: Routledge.
  32. Smeyers, P., & Depaepe, M. (2008). The Educationalization of Social Problems. (P. Smeyers & M. Depaepe, Eds.) (Educationa). Dordrecht: Springer Netherlands. https://doi.org/10.1007/978-1-4020-9724-9
  33. Szkudlarek, T. (2013a). Identity and Normativity: Politics and Education. In T. Szkudlarek (Ed.), Education and the Political: New Theoretical Articulations (pp. 61–74). Rotterdam: Sense Publishers.
  34. Szkudlarek, T. (2013b). Introduction: Education and the Political. In T. Szkudlarek (Ed.), Education and the Political (pp. 1–14). Rotterdam: Sense Publishers.
  35. Szkudlarek, T. (2017a). On the Politics of Educational Theory: Rhetoric, Theoretical Ambiguity, and the Construction of Society. New York: Routledge.
  36. Szkudlarek, T. (2017b). Punk theory: The future of thinking in the time of no future. Research in Education, 97(1), 49–55.
  37. Szkudlarek, T. (2019). Postulational Rhetoric and Presumptive Tautologies: The Genre of the Pedagogical, Negativity, and the Political. Studies in Philosophy and Education, 38(4), 427–437.
  38. Wacquant, L. (2008). Urban Outcasts: A Comparative Sociology of Advanced Marginality. Cambridge: Polity Press.
  39. Wacquant, L. (2012). Three steps to a historical anthropology of actually existing neoliberalism. Social Anthropology, 20(1), 66–79.
  40. Wittgenstein, L. (1956). Remarks on the Foundations of Mathematics. Cambridge.
  41. Žižek, S. (2006). The Parallax View. Cambridge - London: The MIT Press.
  42. Žižek, S. (2017). Parallax View - Dialectical Way of Thinking. Retrieved from https://myheartwillgoonandsoonandsoon.blogspot.com/2017/04/slavoj-zizek-parallax-view-dialectical.html