Odnaleźć się w przestrzeni - problemy uczących się z przestrzenną organizacją komunikatu w PJM

Karolina Ruta, Marta Wrześniewska-Pietrzak

Abstrakt


Celem niniejszego artykułu jest omówienie błędów w wykorzystaniuprzestrzeni w komunikacji w języku migowym, które są najczęściej popełniane przezstudentów uczących się polskiego języka migowego. Autorki przeanalizowały materiaływideo zebrane wśród studentów filologii polskiej na Uniwersytecie im. AdamaMickiewicza w Poznaniu, którzy uczestniczyli w kursie języka migowego na poziomiepodstawowym (A1). Analizy pozwoliły wskazać na te aspekty przestrzeni, któresą szczególnie kłopotliwe dla rodzimych użytkowników języka mówionego.

Słowa kluczowe


polski język migowy; przestrzeń składniowa

Bibliografia


Czajkowska-Kisil, M. (2000). Język migowy jako przedmiot nauczania. Audiofonologia, 16, 135–143.

Filipczak, J. (2014). Czasownik i przestrzeń. W: Rutkowski P., Łozińska S. (red.), Lingwistyka przestrzeni i ruchu. Komunikacja migowa a metody korpusowe (s. 155–168). Warszawa: Zakład Graficzny Uniwersytetu Warszawskiego.

Kamińska, M. (2004). Słyszący w świecie języka migowego, Nauczyciel w Świecie Ciszy, 5, 25–31.

Kowal, J. (2008). Zagadnienia metodyczne i problemy organizacyjne lektoratów PJM.W: E. Twardowska (red.), Stan badań nad Polskim Językiem Migowym (s. 121–140). Łódź: Polski Związek Głuchych Oddział Łódzki.

Łozińska S. (2012). Gramatyczne funkcje ruchu w polskim języku migowym (PJM). W: K. Lisczyk-Kubina, M. Maciołek (red.), Ruch w języku, język w ruchu (s. 89–97). Katowice: Wydawnictwo Gnome.

Łozińska, S., Rutkowski, P. (2014). Przestrzeń a czas: linia czasowa w komunikacji migowej. W: P. Rutkowski, S. Łozińska (red.), Lingwistyka przestrzeni i ruchu. Komunikacja migowa a metody korpusowe (s. 169–177). Warszawa: Zakład Graficzny

Uniwersytetu Warszawskiego.

Poizner, H., Klima, E., Bellugi, U. (1987). What the hands reveal about the brain. London: The MIT Press Cambridge.

Romanowska P., Rzeźniczak D., Garncarek M. (2011). Migaj migiem. Polski język migowy dla początkujących. Łódź: Studio Koloru.

Sacks, O. (2011). Zobaczyć głos. Podróż do świata ciszy, tłum. A. Małaczyński. Poznań: Zysk i S-ka.

Świdzińsk,i M., Rutkowski, P. (2014). Ikoniczność nieleksykalna: reprezentacja referencjalna jako składnik tekstu w językach wizualno-przestrzennych. W: P. Rutkowski, S. Łozińska (red.), Lingwistyka przestrzeni i ruchu. Komunikacja migowa

a metody korpusowe (s. 131–145). Warszawa: Zakład Graficzny Uniwersytetu Warszawskiego.

Tomaszewski, P., Gałkowski, T., Rosik, P. (2002). Nauczanie polskiego języka migowego jako obcego języka: Czy osoby słyszące mogą przyswoić język wizualny?, Czasopismo Psychologiczne, 8(1), 7–20.

Tomaszewski, P., Gałkowski, T., Rosik, P. (2003). Nauczanie Polskiego Języka Migowego jako obcego: czy osoby słyszące mogą przyswoić język wizualny? W: M. Świdziński, T. Gałkowski (red.), Studia nad kompetencją językową i komunikacyjną niesłyszących (s. 7–19). Warszawa: Zakład Graficzny Uniwersytetu Warszawskiego.


Pełny tekst: PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Creative Commons License
Ta praca dostępna jest na licencji Creative Commons Attribution 3.0 License.

Licencja Creative Commons
Forum Oświatowe jest wydawane na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

ISSN 0867-0323 ISSN (online) 2450-3452