Język migowy w rodzinie słyszącej – z doświadczeń własnych

Agnieszka Kossowska

Abstrakt


Artykuł przedstawia autobiograficzną relację matki syna słabosłyszącego,dotyczącą procesu kształcenia dziecka w zakresie języka migowego. Omawianesą w nim trudności, z jakimi zmagają się rodzice słyszący, chcący komunikować sięz własnym dzieckiem za pomocą języka migowego, oraz rozważane korzyści, wynikającez wyboru takiego właśnie sposobu komunikacji.

Słowa kluczowe


język migowy; edukacja; głuche dziecko; komunikacja

Bibliografia


Grycman, M., Kaczmarek, B. B. (2014). Podręczny słownik terminów AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej). Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.

Kaczmarek, B. B. (2015). Posłowie. Mity i faty o AAC i naturalnym rozwoju mowy. W: Kaczmarek B. B., Wojciechowska, A. (red). Autyzm i AAC. Alternatywne i wspomagające sposoby porozumiewania się w edukacji osób z autyzmem (s. 341–362). Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.

Kosiba, O., Grenda, P. (2011). Leksykon języka migowego. Bogatynia: Silentium.

Szczepankowski, B., Kossakowska, B., Wasilewska, T. M. (2009). Język migowy. Pierwsze kroki. Olsztyn: Infopress.

Szczepankowski, B., Rona, M. (1994). Szkolny słownik języka migowego. Bydgoszcz: Vinea.

Świdziński, M. (2005). Języki migowe. Pobrane 5 lipca 2017, z: http://www.mswidz.republika.pl/pliki/st_pod_pjm/jezyki_migowe.pdf

Winczura, B. (2014). Dzieci o specjalnych potrzebach komunikacyjnych. Diagnoza – edukacja – terapia. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.


Pełny tekst: PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Licencja Creative Commons
Forum Oświatowe jest wydawane na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

ISSN 0867-0323 ISSN (online) 2450-3452