Nauczanie indywidualne –między tradycją a alternatywą. Poszukiwanie pola badawczego

Paulina Hawrylewicz-Kowalska

Abstrakt


Nauczanie indywidualne jest szczególną formą nauczania umożliwiającą uczniom mającym problemy zdrowotne kontynuację nauki. Ze względu na swoje cechy, umiejscawiam je między dwoma pojęciami: edukacji alternatywnej i edukacji tradycyjnej, ponieważ z obu tych pojęć czerpie ono pewne cechy. Dlatego poszukując odpowiedniego terminu charakteryzującego tą formę nauczania używam określenia „nauczanie nietradycyjne”, co wiąże się w z pewnymi konsekwencjami, jednak daje mi możliwość analizowania szerszego kontekstu dla nauczania indywidualnego, jak np.: dostępności do edukacji, napięć związanych z włączeniem i wyłączeniem społecznym ucznia objętego nauczaniem indywidualnym, uwzględnienia roli rodziny w nauczaniu indywidualnym, czy miejsca i przestrzeni nauczania indywidualnego. W kontekście moich badań nietradycyjność tej formy nauczania konstruują: nietradycyjny uczeń, nietradycyjny nauczyciel oraz nietradycyjna sytuacja edukacyjna.


Słowa kluczowe


nauczanie indywidualne, nauczanie nietradycyjne, nauczanie alternatywne, nauczanie tradycyjne

Bibliografia


Anannikova, L. (2014, listopada). Na pomoc dzieciom z nauczaniem indywidualnym. Resort edukacji izoluje dzieci chore od reszty klasy. Gazeta Wyborcza. Pobrano z http://wyborcza.pl/1,76842,16979457,Na_pomoc_dzieciom_z_nauczaniem_indywidualnym__Resort.html

Bocheńska, K. (2005). Nauczanie indywidualne - potrzeba czy wymysł? Edukacja i Dialog, (8), 53–57.

Finnegan, F., Fleming, T., Kurantowicz, E., & Nizińska, A. (2011). Uczenie się i uznanie. Doświadczenia studentów i badaczy w projekcie RANLHE. Teraźniejszość - Człowiek - Edukacja, (1 (53)), 7–18.

Fotyga, M. (2013). Oczekiwania uczniów objetych nauczaniem indywidualnym wobec nauczyciela. W J. Krukowski & A. Włoch (Red.), Szkoła twórcza w odtwórczym świecie. Kraków: WN Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Pedagogicznego.

Gołębniak, B. D. (2003). Szkoła-kształcenie-nauczyciel. W Z. Kwieciński & B. Śliwerski (Red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki (T. 2). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA.

Gołygowska, W. (2003). Szkoła tylko dla uczniów zdrowych? Nowa Szkoła, (7), 13–14.

Góra, J. (2007, listopad 29). Resort edukacji dyskryminuje dzieci przewlekle chore. Gazeta Prawna. Pobrano z http://praca.gazetaprawna.pl/artykuly/3464,resort-edukacji-dyskryminuje-dzieci-przewlekle-chore.html

Grabowska, M., Tomaszek, B., & Wrotna, B. (2004). Dać szansę. Remedium, (6), 20–21.

Hejnicka-Bezwińska, T. (2003). Pedagogika pozytywistyczna. W Z. Kwieciński & B. Śliwerski (Red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki (T. 1, ss. 196–219). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA.

Kamińska, M. (2006). Istnieje przecież nauczanie indywidualne. Szkoła Specjalna 2, (1-2), 10.

Kasica, E. (1991). Zajęcia korekcyjne w nauczaniu indywidalnym dziecka upośledzonego umysłowo. Szkoła Specjalna 2, (2-3), 118–122.

Krztoń, A. (2005). Nauczanie indywidualne a paragrafy. Edukacja i Dialog, (8), 58–61.

Kurantowicz, E., Nizińska, A., & Ligus, R. (2010). Zmieniająca się kultura szkoły wyższej wobec potrzeb studentów „nietradycyjnych” : doświadczenia badawcze z europejskiego projektu PRILHE 2004-2006 r. W Proces boloński : ideologia i praktyka edukacyjna (ss. 191–204). Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.

Makaruk, P. (2003). Szczególne formy nauczania. Nowe w Szkole, (9), 24.

Mroczyk, D. (1995). W kierunku optymalnego modelu nauczania indywidualnego. W M. Jakowicka (Red.) (ss. 227–233). Zielona Góra: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Tadeusza Kotarbińskiego w Zielonej Górze.

Nowak, J. (2007). Nauczyciel – mentor czy facylitator? W E. Sałata & S. Ośko (Red.), Współczesne problemy pedeutologii i edukacji (ss. 54–58). Radom: Wydawnictwo Instytutu Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy.

Pasztelańska, J. (2016, wrzesień 9). Dyskryminacja dzieci z wirusem HIV to codzienność. Gazeta Prawna. Pobrano z http://serwisy.gazetaprawna.pl/zdrowie/artykuly/974550,dzieci-z-wirusem-hiv-napietnowane.html

Pawłowski, J., Markiewicz, M., & Kireńko, J. (1989). Uwagi na temat nauczania indywidualnego dzieci upośledzonych umysłowo w stopniu lekkim. Szkoła Specjalna, (4), 278–282.

Popławska, W. (1986). Szansa, której nie wolno zaprzepaścić. Szkołą Specjalna.

Raczkowska, M. (2015, kwiecień 15). Długotrwale chory uczeń ma prawo do indywidualnego nauczania. Gazeta Prawna. Pobrano z http://serwisy.gazetaprawna.pl/edukacja/artykuly/865384,dlugotrwale-chory-uczen-ma-prawo-do-indywidualnego-nauczania.html

Rawa, D. (1983). Co należy rozumieć przez nauczanie indywidualne dzieci upośledzonych umysłowo. Szkoła Specjalna, ss. 289 – 294.

Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 sierpnia 2014 r. w sprawie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego dzieci i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży. (2014). Dziennik Ustaw.

Rudnicki, P. (2016). Pedagogie małych działań. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.

Rzędowska, A. (2007). Szkolni „indywidualiści”. Wszystko dla Szkoły, (3).

Siedlecka - Nowak, W. (1983). Nauczanie indywidualne dzieci kalekich i przewlekle chorych. Szkoła Specjalna, (1), 38–43.

Szymborska – Karacz, P. (b.d.). Nauczanie indywidualne – dla dobra szkoły czy ucznia? Pobrano z http://www.siedemliter.pl/artykuly/nauczanie-indywidualne-dla-dobra-ucznia-czy-szkoly,52, dostęp online:

Wielkowiejska - Comi, I. (2003). Nauczanie indywidualne. Remedium, (6), 12.

Wittenberg, A. (2015, marzec 24). Niepełnosprawni: Zamiast edukacyjnego jest system izolujący. Gazeta Prawna. Pobrano z http://serwisy.gazetaprawna.pl/edukacja/artykuly/861204,niepelnosprawni-zamiast-edukacyjnego-jest-system-izolujacy.html

Wołoszyn, S. (2003). Wykształcenie i kultura umysłowa w epoce renesansu. W Z. Kwieciński & B. Śliwerski (Red.), Pedagogika. Podręcznik akademicki (T. 1, ss. 104–114). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA.

Won ze szkoły! (2003, marzec 14). Gazeta Wyborcza, ss. 20–21.


Pełny tekst: PDF

Refbacks

  • There are currently no refbacks.


Creative Commons License
Ta praca dostępna jest na licencji Creative Commons Attribution 3.0 License.

Licencja Creative Commons
Forum Oświatowe jest wydawane na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.

ISSN 0867-0323 ISSN (online) 2450-3452